Χαίρομαι που λίγα χρονάκια τώρα, αποθηκεύω στον υπολογιστή μου φωτογραφίες από λουλούδια. Οι περισσότεροι με πειράζουν... "πάλι λουλούδια φωτογραφίζεις;;;"
Ακούγοντας λοιπόν άλλο ένα κομμάτι από το Rythm of the dance απόλαυσα τα λουλούδια μου. Θαύμασα τα χρώματά τους και αισθάνθηκα ευτυχισμένη που τα πρόσεξα. Πόσοι πέρασαν από δίπλα τους και δεύτερη ματιά δεν τους έριξαν..... όπως με τα μικρά όμορφα πράγματα στη ζωή μας. Πόσα μικρά καθημερινά όμορφα μας συμβαίνουν και τα αγνοούμαι νομίζοντας ότι μόνο τα μεγάλα αξίζουν;;;;;
Πάμε όπου θέλεις, μόνο πίσω δεν γυρίζω! η νοσταλγία είναι πέτρα στο λαιμό! Ότι ξεχνάω με βοηθάει να συνεχίζω.... δεν είμαι φύλλο είμαι το ίδιο το νερό
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Θέλετε να μοιραστούμε λίγη από την "τσίχλα" που έχω βάλει στο μυαλό μου τις τελευταίες μέρες; «Ας μην έχει την αξίωση κανείς να συ...
-
Ήταν Σάββατο 24 Οκτωβρίου. Το πρωινό ξεκίνησε βροχερό όπως άλλωστε μας είχε ενημερώσει η μετεωρολογική υπηρεσία. Ακραία καιρικά φαινόμενα, ε...
-
Κάποτε... πριν χρόνια πολλά, ζούσε ένα λιοντάρι. Τι πρωτότυπο θα μου πείτε... Συνεχίζω. Ζούσε λοιπόν, ένα λιοντάρι. Εκεί στα ψηλά (!!!) του ...
-
Σε μια γωνιά της γης, αλλοτινή αυτοκρατορία και τώρα απλά μια ισχυρή χώρα, είχαν χαρές και πανηγύρια! Ενας γάμος "παραμυθένιος", φ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου