Χαίρομαι που λίγα χρονάκια τώρα, αποθηκεύω στον υπολογιστή μου φωτογραφίες από λουλούδια. Οι περισσότεροι με πειράζουν... "πάλι λουλούδια φωτογραφίζεις;;;"
Ακούγοντας λοιπόν άλλο ένα κομμάτι από το Rythm of the dance απόλαυσα τα λουλούδια μου. Θαύμασα τα χρώματά τους και αισθάνθηκα ευτυχισμένη που τα πρόσεξα. Πόσοι πέρασαν από δίπλα τους και δεύτερη ματιά δεν τους έριξαν..... όπως με τα μικρά όμορφα πράγματα στη ζωή μας. Πόσα μικρά καθημερινά όμορφα μας συμβαίνουν και τα αγνοούμαι νομίζοντας ότι μόνο τα μεγάλα αξίζουν;;;;;
Πάμε όπου θέλεις, μόνο πίσω δεν γυρίζω! η νοσταλγία είναι πέτρα στο λαιμό! Ότι ξεχνάω με βοηθάει να συνεχίζω.... δεν είμαι φύλλο είμαι το ίδιο το νερό
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Σαν σήμερα πριν 72 χρόνια γεννήθηκε ο Μάνος Λοϊζος. Τίποτε άλλο. Όποιος θέλει να μάθει, ας ψάξει να διαβάσει και να μάθει. Όποιος παλιός θέλ...
-
-Μαμά είναι πολύ άσχημο αυτό που κάνεις. Επειδή έχεις την δύναμη δεν σημαίνει ότι μπορείς να κάνεις ότι θέλεις, ούρλιαξε για μία ακόμη φορά ...
-
Το διάβασα σε καταδυτικό φόρουμ και ανατρίχιασα. Ανατρίχιασα με την ανευθυνότητα, την έλλειψη παντελούς ευαισθησίας, την παντελής έλλεψη στ...
-
Ποιός είναι αυτός που άλλαξε; Εγώ ή ο κόσμος γύρω μου; Ο τρόπος που βλέπω ή ο τρόπος που με βλέπουν; Κάτι όμως, έχει αλλάξει. Κάτι πολύ βαθύ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου