Πάμε όπου θέλεις, μόνο πίσω δεν γυρίζω! η νοσταλγία είναι πέτρα στο λαιμό! Ότι ξεχνάω με βοηθάει να συνεχίζω.... δεν είμαι φύλλο είμαι το ίδιο το νερό
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Είναι συνήθεια παλιά κάθε τέτοια μέρα να κάνω σχέδια για την νέα χρονιά που έρχεται.Να κάνω σχέδια οχι έτσι γενικά και αόριστα, αλλά να κ...
-
Χωρίς λόγια σήμερα το πρωί!!!!!!! Φωτιά όλα!!! Φωτιά και λαύρα!!!
-
Σκέψεις απογεύματος Κυριακής: Ο εθελοντισμός είναι μια πράξη πραγματικά εμπνευσμένη. Όταν παλιότερα με ρωτούσαν: γιατί; γιατί αφιερώνεις τ...
-
Πριν λίγο καιρό, λίγους μήνες πριν, ξεκίνησα ένα κεφάλαιο στη ζωή μου. Ένα κεφάλαιο που πολλά χρόνια, ήθελα να ανοίξω. Γιατί καμιά φορά υπάρ...
Ετσι είναι οι άνθρωποι! Αλήθεια πως θα ήταν αν μπορούσαν να απαρνηθούν την ανθρώπινή τους φύση;
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπάρχουν στιγμές που σιχαίνομαι τους ανθρώπους και άλλες τόσες που τους λατρεύω!
Κι όμως! θα έδινα πολλά για να μπορέσω, για λίγο έστω, να ξεμπερδέψω με την ανθρώπινή μου φύση...
Θα έδινα πολλά για να μπορέσω, για λίγο έστω, να ξαναβρώ την ανθρώπινη φύση μου
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαχαχα! Λέμε το ίδιο στο βάθος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑς οριοθετήσουμε λοιπόν τι εννοούμε ανθρώπινη φύση...
Το ίδιο λέμε, αλλά σε βρίσκω απαισιόδοξη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑνθρώπινη φύση? ανθρωπιά, τι άλλο?
Δε χρειάζεται να αγαπάμε όλο τον κόσμο, αρκεί να μην τον κάνουμε να υποφέρει.
Και αν και όποτε μπορούμε, να τείνουμε χείρα βοηθείας στον συν-άνθρωπο μας.
Αυτά τα ολίγα είναι αρκετά.
Τι άλλο θα μπορούσα να πω πέρα του ότι έχεις απόλυτο δίκιο;
ΑπάντησηΔιαγραφήΟχι, δεν είμαι απαισιόδοξη.Η πορεία μου δείχνει κάθε άλλο παρά απαιδιοξία. Ότι και να γίνεται συνεχίζω και προχωρώ και τελικά... μάλλον θα κάνω αυτό που πρέπει... και θέλω...
Οι σκέψεις μου δεν είναι περί ανθρωπιάς αλλά περί ανθρώπινης φύσης ή ακόμα καλύτερα περί μάσκας πολιτισμού. Αλλά είναι σκέψεις. Που έχουν δημιουργηθεί με κάποιο έναυσμα.
Δεν έχεις σκεφτεί ποτέ τι θα γινόταν αν έπεφτε η μάσκα του πολιτισμού;