Πάμε όπου θέλεις, μόνο πίσω δεν γυρίζω! η νοσταλγία είναι πέτρα στο λαιμό! Ότι ξεχνάω με βοηθάει να συνεχίζω.... δεν είμαι φύλλο είμαι το ίδιο το νερό
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Για μας που μένουμε στην Αθήνα, η απόδραση και δράση προς τα κοντυνότερα ή μακρύτερα βουνά, είναι ανάγκη. Όμως καμιά φορά η "απόδραση...
-
Όλο ήθελα να το ανεβάσω κι όλο το ανέβαλα. Κάτι το ένα, κάτι το άλλο... όλο κάτι τύχαινε και αυτό δεν ανέβηκε ποτέ. Τώρα, ομως, λίγο πριν τε...
-
Το όνειρο δίνει τη θέση του στον εφιάλτη. Αυτό που ζούμε από χθες είναι πραγματικός εφιάλτης. Νοιώθω μεγάλη θλίψη και οργή. Δεν είναι έργο τ...
-
Χωρίς να έχω "χριστιανικά συναισθήματα" αλλά "κυριευμένη" από σεβασμό της πολιστικής μας κληρονομιάς, επισκέπτομαι συχνά...
ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ η εικόνα, η στιγμή αλλά και η δύναμη της φύσης να "ποιεί"
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Απίστευτη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚάπου στην Πάρνηθα... κάποτε...με κάποιους...Δεν έχει πια σημασία. Σημασία έχει μόνο το στιγμαίο σήκωμα του κεφαλιού στον απέραντο ουρανό! Αυτό μόνο!
ΑπάντησηΔιαγραφή