Σήμερα διάβασα (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=23106&subid=2&pubid=63711968") για τις εικόνες εγκατάλειψης που παρουσιάζει το Πάρκο "Αντ. Τρίτσης" και στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Όχι ότι δεν το περίμενα μιας και ξέρω την "πεπερασμένη ευαισθητοποίηση" αλλά ήλπιζα ότι αυτό θα αποτελέσει εξαίρεση. Είναι ένας πανέμορφος τόπος με πολλές ευκαιρίες για διέξοδο αλλά και ηρεμία και χαλάρωση.
Θυμάμαι πριν αρκετό καιρό είχα επισκεφθεί το πάρκο και πραγματικά, το βρήκα όμορφο και με απίστευτες δυνατότητες βελτίωσης. Το μυστικό είναι η αγάπη για το περιβάλλον αλλά και η σκέψη ότι ό,τι φτιάχνουμε αφορά το μέλλον, τα παιδιά μας!
Πάμε όπου θέλεις, μόνο πίσω δεν γυρίζω! η νοσταλγία είναι πέτρα στο λαιμό! Ότι ξεχνάω με βοηθάει να συνεχίζω.... δεν είμαι φύλλο είμαι το ίδιο το νερό
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Είναι συνήθεια παλιά κάθε τέτοια μέρα να κάνω σχέδια για την νέα χρονιά που έρχεται.Να κάνω σχέδια οχι έτσι γενικά και αόριστα, αλλά να κ...
-
Χωρίς λόγια σήμερα το πρωί!!!!!!! Φωτιά όλα!!! Φωτιά και λαύρα!!!
-
Σπηλιά του Σαφτουλή ή Σπήλαιο Πιτσών । Το १९३४ ανακαλύφθηκε τυχαία από βοσκούς - όπως τα περισσότερα εξάλλου - της περιοχής । Εγιναν αρχαι...
-
Σκέψεις απογεύματος Κυριακής: Ο εθελοντισμός είναι μια πράξη πραγματικά εμπνευσμένη. Όταν παλιότερα με ρωτούσαν: γιατί; γιατί αφιερώνεις τ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου