Σήμερα διάβασα (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=23106&subid=2&pubid=63711968") για τις εικόνες εγκατάλειψης που παρουσιάζει το Πάρκο "Αντ. Τρίτσης" και στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Όχι ότι δεν το περίμενα μιας και ξέρω την "πεπερασμένη ευαισθητοποίηση" αλλά ήλπιζα ότι αυτό θα αποτελέσει εξαίρεση. Είναι ένας πανέμορφος τόπος με πολλές ευκαιρίες για διέξοδο αλλά και ηρεμία και χαλάρωση.
Θυμάμαι πριν αρκετό καιρό είχα επισκεφθεί το πάρκο και πραγματικά, το βρήκα όμορφο και με απίστευτες δυνατότητες βελτίωσης. Το μυστικό είναι η αγάπη για το περιβάλλον αλλά και η σκέψη ότι ό,τι φτιάχνουμε αφορά το μέλλον, τα παιδιά μας!
Πάμε όπου θέλεις, μόνο πίσω δεν γυρίζω! η νοσταλγία είναι πέτρα στο λαιμό! Ότι ξεχνάω με βοηθάει να συνεχίζω.... δεν είμαι φύλλο είμαι το ίδιο το νερό
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Ποιός είναι αυτός που άλλαξε; Εγώ ή ο κόσμος γύρω μου; Ο τρόπος που βλέπω ή ο τρόπος που με βλέπουν; Κάτι όμως, έχει αλλάξει. Κάτι πολύ βαθύ...
-
Μια πολύ ωραία θεατρική παράσταση παρακολουθήσαμε στον Δήμο Κορωπίου. "8 γυναίκες κατηγορούνται" από την Θεατρική Ομάδα Ενηλίων το...
-
Οι αγαπημένοι μου Rammstein για αρχή της εβδομάδας. Ohne Dich αφιερωμένο!!!! Amour και τέλος Speluhr
-
Διανύουμε ήδη το 2011, το "Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντισμού". Δυστυχώς οι "ιστορικές συνθήκες" είναι τέτοιες που δεν συμπίπτο...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου