Πάμε όπου θέλεις, μόνο πίσω δεν γυρίζω! η νοσταλγία είναι πέτρα στο λαιμό! Ότι ξεχνάω με βοηθάει να συνεχίζω.... δεν είμαι φύλλο είμαι το ίδιο το νερό
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Για μας που μένουμε στην Αθήνα, η απόδραση και δράση προς τα κοντυνότερα ή μακρύτερα βουνά, είναι ανάγκη. Όμως καμιά φορά η "απόδραση...
-
Όλο ήθελα να το ανεβάσω κι όλο το ανέβαλα. Κάτι το ένα, κάτι το άλλο... όλο κάτι τύχαινε και αυτό δεν ανέβηκε ποτέ. Τώρα, ομως, λίγο πριν τε...
-
Το όνειρο δίνει τη θέση του στον εφιάλτη. Αυτό που ζούμε από χθες είναι πραγματικός εφιάλτης. Νοιώθω μεγάλη θλίψη και οργή. Δεν είναι έργο τ...
-
Χωρίς να έχω "χριστιανικά συναισθήματα" αλλά "κυριευμένη" από σεβασμό της πολιστικής μας κληρονομιάς, επισκέπτομαι συχνά...
Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010
Λευκάδα. Απλά... αρχόντισσα!
Μια μικρή αρχόντισσα. Δεν ενδιαφέρεται για φτιασίδια και περιττά στολίδια. Στέκει εκεί, αγέροχη και πάντα όμορφη. Με πολλά μυστικά που τα αποκαλύπτει σιγά σιγά. Ετσι.... για να σε κραταει συνέχεια κοντά της και έτσι να επιστρέφεις πάντα σε εκείνη...
Απ' άκρη σ' ακρη, μια σταλιά μέρος κι όμως μοιάζει τόσο μεγάλο. Όσο το μεγαλείο της ιστορίας της, της καλλιτεχνικής της φύσης και της φυσικής ομορφιάς της.... Από τις βραχώδεις ακτές στην ορεινή παραδοσιακή μεγαλοσύνη της. Από το τόσο έντονο γαλάζιο των νερών της, στο τόσο πράσινο των δασωμένων λόφων της...
Πάντα μένει κάτι να δεις για να ξαναγυρίσεις....
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου