Σήμερα διάβασα (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=23106&subid=2&pubid=63711968") για τις εικόνες εγκατάλειψης που παρουσιάζει το Πάρκο "Αντ. Τρίτσης" και στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Όχι ότι δεν το περίμενα μιας και ξέρω την "πεπερασμένη ευαισθητοποίηση" αλλά ήλπιζα ότι αυτό θα αποτελέσει εξαίρεση. Είναι ένας πανέμορφος τόπος με πολλές ευκαιρίες για διέξοδο αλλά και ηρεμία και χαλάρωση.
Θυμάμαι πριν αρκετό καιρό είχα επισκεφθεί το πάρκο και πραγματικά, το βρήκα όμορφο και με απίστευτες δυνατότητες βελτίωσης. Το μυστικό είναι η αγάπη για το περιβάλλον αλλά και η σκέψη ότι ό,τι φτιάχνουμε αφορά το μέλλον, τα παιδιά μας!
Πάμε όπου θέλεις, μόνο πίσω δεν γυρίζω! η νοσταλγία είναι πέτρα στο λαιμό! Ότι ξεχνάω με βοηθάει να συνεχίζω.... δεν είμαι φύλλο είμαι το ίδιο το νερό
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Σκέψεις απογεύματος Κυριακής: Ο εθελοντισμός είναι μια πράξη πραγματικά εμπνευσμένη. Όταν παλιότερα με ρωτούσαν: γιατί; γιατί αφιερώνεις τ...
-
"Η μεταλλευτική δραστηριότητα στη Χαλκιδική σηματοδοτεί το τέλος της Μελισσοκομίας στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας", διάβασα...
-
Προσωπικές υποχρεώσεις με "κάθησαν" στην Αθήνα και συγκεκριμένα, με έστειλαν, στον Πειραιά. Μιλάω βέβαια για το προηγούμενο Σάββατ...
-
"Κατερίνα;" η χαρακτηριστική φωνή του Γιάννη στην τηλεφωνική γραμμή. "Έφτασαν οι γιορτές! Τι θα γίνει; Δεν θα έρθετε;" Ή...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου