Σήμερα διάβασα (http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=23106&subid=2&pubid=63711968") για τις εικόνες εγκατάλειψης που παρουσιάζει το Πάρκο "Αντ. Τρίτσης" και στεναχωρήθηκα πάρα πολύ. Όχι ότι δεν το περίμενα μιας και ξέρω την "πεπερασμένη ευαισθητοποίηση" αλλά ήλπιζα ότι αυτό θα αποτελέσει εξαίρεση. Είναι ένας πανέμορφος τόπος με πολλές ευκαιρίες για διέξοδο αλλά και ηρεμία και χαλάρωση.
Θυμάμαι πριν αρκετό καιρό είχα επισκεφθεί το πάρκο και πραγματικά, το βρήκα όμορφο και με απίστευτες δυνατότητες βελτίωσης. Το μυστικό είναι η αγάπη για το περιβάλλον αλλά και η σκέψη ότι ό,τι φτιάχνουμε αφορά το μέλλον, τα παιδιά μας!
Πάμε όπου θέλεις, μόνο πίσω δεν γυρίζω! η νοσταλγία είναι πέτρα στο λαιμό! Ότι ξεχνάω με βοηθάει να συνεχίζω.... δεν είμαι φύλλο είμαι το ίδιο το νερό
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Ήταν Σάββατο 24 Οκτωβρίου. Το πρωινό ξεκίνησε βροχερό όπως άλλωστε μας είχε ενημερώσει η μετεωρολογική υπηρεσία. Ακραία καιρικά φαινόμενα, ε...
-
Αν και ο Σωκράτης δεν ήταν ποτέ από τους "αγαπημένους μου"... λόγω ανθρωποκεντρικής φιλοσοφίας, δεν μπορώ να παραβλέψω ότι ήταν μι...
-
25 Νοεμβρίου! Ωραία: Γιορτάσαμε τις Κατερίνες, είπαμε Χρόνια Πολλά, τους αφιερώσαμε τραγουδάκια, βγήκαμε κι όλας και διασκεδάσαμε... Όλα έ...
-
Κυριακή χθες και το σπίτι δεν με χωρούσε. Όλο το χώρο του "καταφυγίου" μου τον έχει καταλάβει η τηλεόραση. Ανοιχτή,κλειστή πλ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου