Αχ αυτή η καθημερινότητα! Πόσο μας συντηρεί και πόσο μας συντρίβει!!!

Σήμερα το πρωι αποφάσισα, ερχόμενη στη δουλειά, μετά από πολλές μέρες, να μην ακούσω τους συνηθισμένους μουσικούς σταθμούς, αλλά να ακούσω καμιά είδηση ... βρε αδελφε!!!!

Γρίπη των χοίρων. Τι είν' τούτο πάλι; Μετά την γρίπη των πουλερικών, τις βαριά άρρωστες αγελάδες έχουμε και την γρίπη των χοίρων; Μα καλά όλα τα κακόμηρα ζωάκια αρρώστησαν;
Ωρε αδέλφια, μήπως ήρθε η ώρα να το ρίξουμε στην χορτοφαγία;

Σίγουρα πάντως πρέπει να αποφύγουμε την επαφή με γουρούνια που φτερνίζονται, σκαλίζουν την μύτη τους, τρέχουν οι μύξες τους...
Τώρα πως θα το καταφέρουμε αυτό, με τοοοοοσα γουρούνια δίπλα μας... ένας θεός το ξέρει.
Ιοί, γουρούνια, μεταλλάξεις.... υπάρχει κάτι να μας σώσει;;;;;

Ευτυχώς άκουσα και το άλλο το καλό. Τελικά, λέει, επετράπηκε μόνο σε τρεις λεωφορειόδρομους να μπαίνουν οι ταξιτζήδες... Ρε που πάμε...που πάμε;;;; (Αυλωνίτης λέγει)