Χαίρομαι που λίγα χρονάκια τώρα, αποθηκεύω στον υπολογιστή μου φωτογραφίες από λουλούδια. Οι περισσότεροι με πειράζουν... "πάλι λουλούδια φωτογραφίζεις;;;"
Ακούγοντας λοιπόν άλλο ένα κομμάτι από το Rythm of the dance απόλαυσα τα λουλούδια μου. Θαύμασα τα χρώματά τους και αισθάνθηκα ευτυχισμένη που τα πρόσεξα. Πόσοι πέρασαν από δίπλα τους και δεύτερη ματιά δεν τους έριξαν..... όπως με τα μικρά όμορφα πράγματα στη ζωή μας. Πόσα μικρά καθημερινά όμορφα μας συμβαίνουν και τα αγνοούμαι νομίζοντας ότι μόνο τα μεγάλα αξίζουν;;;;;
Πάμε όπου θέλεις, μόνο πίσω δεν γυρίζω! η νοσταλγία είναι πέτρα στο λαιμό! Ότι ξεχνάω με βοηθάει να συνεχίζω.... δεν είμαι φύλλο είμαι το ίδιο το νερό
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Σκέψεις απογεύματος Κυριακής: Ο εθελοντισμός είναι μια πράξη πραγματικά εμπνευσμένη. Όταν παλιότερα με ρωτούσαν: γιατί; γιατί αφιερώνεις τ...
-
Κατά την διάρκεια της σπηλαιολογικής μας επίσκεψης στην Σάμο, "εκδράμαμε" και στα Αρχαία Λατομεία. Στους Μυτιληνιούς. Οι είσοδοι τ...
-
Κυριακή 23 Μαϊου. Μια περιήγηση στην Βοιωτική γη ήταν ότι έπρεπε, για μας που μείναμε εντός, των τειχών της Αθήνας. Εξάλλου ποτέ πριν, δεν μ...
-
"Η μεταλλευτική δραστηριότητα στη Χαλκιδική σηματοδοτεί το τέλος της Μελισσοκομίας στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας", διάβασα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου