Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Σκέψεις απογεύματος Κυριακής: Ο εθελοντισμός είναι μια πράξη πραγματικά εμπνευσμένη. Όταν παλιότερα με ρωτούσαν: γιατί; γιατί αφιερώνεις τ...
-
Κατά την διάρκεια της σπηλαιολογικής μας επίσκεψης στην Σάμο, "εκδράμαμε" και στα Αρχαία Λατομεία. Στους Μυτιληνιούς. Οι είσοδοι τ... -
Κυριακή 23 Μαϊου. Μια περιήγηση στην Βοιωτική γη ήταν ότι έπρεπε, για μας που μείναμε εντός, των τειχών της Αθήνας. Εξάλλου ποτέ πριν, δεν μ... -
"Η μεταλλευτική δραστηριότητα στη Χαλκιδική σηματοδοτεί το τέλος της Μελισσοκομίας στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας", διάβασα...
Ετσι είναι οι άνθρωποι! Αλήθεια πως θα ήταν αν μπορούσαν να απαρνηθούν την ανθρώπινή τους φύση;
ΑπάντησηΔιαγραφήΥπάρχουν στιγμές που σιχαίνομαι τους ανθρώπους και άλλες τόσες που τους λατρεύω!
Κι όμως! θα έδινα πολλά για να μπορέσω, για λίγο έστω, να ξεμπερδέψω με την ανθρώπινή μου φύση...
Θα έδινα πολλά για να μπορέσω, για λίγο έστω, να ξαναβρώ την ανθρώπινη φύση μου
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαχαχα! Λέμε το ίδιο στο βάθος.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑς οριοθετήσουμε λοιπόν τι εννοούμε ανθρώπινη φύση...
Το ίδιο λέμε, αλλά σε βρίσκω απαισιόδοξη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑνθρώπινη φύση? ανθρωπιά, τι άλλο?
Δε χρειάζεται να αγαπάμε όλο τον κόσμο, αρκεί να μην τον κάνουμε να υποφέρει.
Και αν και όποτε μπορούμε, να τείνουμε χείρα βοηθείας στον συν-άνθρωπο μας.
Αυτά τα ολίγα είναι αρκετά.
Τι άλλο θα μπορούσα να πω πέρα του ότι έχεις απόλυτο δίκιο;
ΑπάντησηΔιαγραφήΟχι, δεν είμαι απαισιόδοξη.Η πορεία μου δείχνει κάθε άλλο παρά απαιδιοξία. Ότι και να γίνεται συνεχίζω και προχωρώ και τελικά... μάλλον θα κάνω αυτό που πρέπει... και θέλω...
Οι σκέψεις μου δεν είναι περί ανθρωπιάς αλλά περί ανθρώπινης φύσης ή ακόμα καλύτερα περί μάσκας πολιτισμού. Αλλά είναι σκέψεις. Που έχουν δημιουργηθεί με κάποιο έναυσμα.
Δεν έχεις σκεφτεί ποτέ τι θα γινόταν αν έπεφτε η μάσκα του πολιτισμού;