Πάμε όπου θέλεις, μόνο πίσω δεν γυρίζω! η νοσταλγία είναι πέτρα στο λαιμό! Ότι ξεχνάω με βοηθάει να συνεχίζω.... δεν είμαι φύλλο είμαι το ίδιο το νερό
Δημοφιλείς αναρτήσεις
-
Το διάβασα σε καταδυτικό φόρουμ και ανατρίχιασα. Ανατρίχιασα με την ανευθυνότητα, την έλλειψη παντελούς ευαισθησίας, την παντελής έλλεψη στ...
-
Είναι συνήθεια παλιά κάθε τέτοια μέρα να κάνω σχέδια για την νέα χρονιά που έρχεται.Να κάνω σχέδια οχι έτσι γενικά και αόριστα, αλλά να κ...
-
Σκέψεις απογεύματος Κυριακής: Ο εθελοντισμός είναι μια πράξη πραγματικά εμπνευσμένη. Όταν παλιότερα με ρωτούσαν: γιατί; γιατί αφιερώνεις τ...
-
Κάποτε... πριν χρόνια πολλά, ζούσε ένα λιοντάρι. Τι πρωτότυπο θα μου πείτε... Συνεχίζω. Ζούσε λοιπόν, ένα λιοντάρι. Εκεί στα ψηλά (!!!) του ...
ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ η εικόνα, η στιγμή αλλά και η δύναμη της φύσης να "ποιεί"
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Απίστευτη!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚάπου στην Πάρνηθα... κάποτε...με κάποιους...Δεν έχει πια σημασία. Σημασία έχει μόνο το στιγμαίο σήκωμα του κεφαλιού στον απέραντο ουρανό! Αυτό μόνο!
ΑπάντησηΔιαγραφή